तो नसलेली "मी"
वेगळीच भासते
हरवल्यासारखे काहीतरी
शोधत रहाते
तो नसलेली "मी"
अपूर्ण वाटते
तव सोबतीने
पूर्णत्वास येते
तो नसलेली "मी"
पदोपदी अडखळते
तव सोबतीने
अचूक मार्ग क्रमिते
तो नसलेली "मी"
अंधारमय होते
तव सोबतीने
जणू इंद्रधनुष्य फुलते
तो नसलेली "मी"
त्यालाच शोधत राहते
अन डोक्यावर हात जाता
स्वारी तिथे सापडते
.
.
.
.
.
.
.तो(चष्मा) नसलेली मी
त्यालाच शोधत राहते
अन सापडताच तो
डोळ्यांवर धारण करते😁😁😁😂
रजनी✍️
काय सांगू मंडळी
माझ्या वजनाची व्यथा
लिहावयास घ्याल तर
होईल एक कथा
अन्न हे पूर्णब्रम्ह
हीच मिळाली शिकवण
मग जे मिळेल ते खाऊ
हेच ठरवले मिशन
आवडी निवडीची
नव्हती काळजी
पोटही होतं माझं
सोशिक भारी
आंबट-गोड,खारट-तुरट
तिखट नि चमचमीत
चवी चवीने खाऊन
झाले मी टूमटूमीत
रुचकर पदार्थ सेवून मी
द्यायचे तृप्तीचा ढेकर
अन वाढता वाढता वाढू
लागले पोट आणि कंबर
वाढत्या वजनाने माझ्या
पार केली कमाल मर्यादा
आप्तस्वकीयांनीही दिले
मग सल्ले शंभरदा
जड मनाने आणि शरीराने
जॉईन केली व्यायामशाळा
डायट चार्ट बनवून पाळू
लागले खाण्याच्या वेळा
त्या दिवशी व्यायामशाळेत जाताना
तो माझ्या नजरेस पडला
.
.
.
.
.
.
.
.
अन काय सांगू मंडळी
माझ्या मनाचा ताबा सुटला.
..
..
..
..ओळखा पाहू तो कोण
.
.
.
.
.बाहेरून कुरकुरीत आत टम्म फुगलेला
माझा आवडता समोसा😁😁😁🤣🤣
रजनी✍️
पडद्यामागचा बाप
राब राब राबतो
रक्ताचं पाणी करतो
लेकरांचं पोट भरतो
पडद्यामागचा बाप
खूप दुःख सोसतो
लेकरांच्या आनंदात
मनापासून हसतो
पडद्यामागचा बाप
जगणचं विसरतो
लेकरांसाठी मात्र
दीर्घायुष्य मागतो
पडद्यामागचा बाप
पडद्यामागेच राहतो
स्वतः अंधारात राहून
घरदार प्रकाशमान करतो
पडद्यामागच्या बापाला
कधीही विसरू नका
चार घटका निवांतपणे
त्याच्याजवळ बसा
रजनी✍️
विचारांच वादळं उमटलं
अन प्रश्नाचं काहूर उठलं
अस काय पातक घडलं
म्हणून मला या दोघीत अडकवलं
एकीचा मी बाळं भोळा
तिच्या पोटी जन्मलेला
अन दुसरीचा सौभाग्यटीळा
सात जन्म लाभलेला
आईचा हात धरून
या जगी आलो
बायकोसोबत सप्तपदी चालून
संसारी पुरुष झालो
एकीला वाटे मी
असावे तिच्या ताब्यात
दुसरी म्हणे तो राहील
फक्त माझ्याच कह्यात
दोघींना वाटे मी राहावे
त्यांच्या पदराला धरून
पण मला तर वाटे
जावे दूरवर उडून
प्रश्नांचे काहूर हे
पुन्हा पुन्हा उठतयं
सांगा तुम्हांला तरी
यावर काही उत्तर सापडतयं
रजनी✍️
वंशाच्या दिव्यासाठी
ती वातीसम जळली
अन गलितगात्र होऊन
शेवटी सरणावर चढली
राखेसम जळुन तिने
कर्तव्यपुर्ती केली अन
अहेव मरण लेवून
यमसदनी गेली
थोर आपल्या परंपरेने
तर कमालच केली
निरपराध स्त्री ती
रुढींसाठी बळी गेली😔😔😔
रजनी✍️
एवढं अवघड असतं
का माणूस म्हणून जगणं
रंग,रूप,जात धर्म आणि वंश
या पलीकडे जाऊन माणसाकडे बघणं
एवढं अवघड असतं
का माणूस म्हणून जगणं
समोरच्याकडे गुलाम म्हणून न बघता
माणूस म्हणून बघणं
एवढं अवघड असतं
का माणूस म्हणून जगणं
आपल्यामुळे इतरांना
त्रास होणार नाही हे बघणं
एवढं अवघड असतं
का माणूस म्हणून जगणं
स्वतःचा अहंकार बाजूला ठेऊन
सर्वांना एकसमान बघणं
एवढं अवघड असतं
का माणूस म्हणून जगणं
आपल्या घासातला घास काढून
भुकेल्याला घासभर देणं
एवढं अवघड असतं
का माणूस म्हणून जगणं
निर्व्याज मनाने कुणाच्यातरी
गरजेला धावून जाणं
एवढं अवघड असतं
का माणूस म्हणून जगणं
आपल्या स्वार्थासाठी
कायदेकानून न मोडणं
एवढं अवघड असतं
का माणूस म्हणून जगणं
वसुधैव कुटुम्बकं ही
शिकवण जपणं
एवढं अवघड असतं
का माणूस म्हणून जगणं
हरवत चाललेली माणुसकी
सर्वांनी मिळून जपणं
रजनी✍️
अश्रूंना असते जशी
डोळ्यांची साथ
तशीच लाभू दे मला
सख्या तुझी साथ
डोळ्यात आलेले अश्रू
जसे पापणी आड दडते
तसेच हृदय हे माझे
फक्त तुझ्यासाठी धडधडते
डोळ्यांतून जसा वाहतो
अश्रूचा महापूर
तसेच न्हाऊ दे मला
तुझ्या प्रेमात पुरेपूर
डोळ्यांतला अश्रू जसा
मोत्यासारखा चमकतो
तसाच हा आपला लक्ष्मीनारायणा
सारखा जोडा शोभून दिसतो
रजनी✍️
प्रिय वाचकहो,
सदर साहित्य हे मी म्हणजेच एका स्त्री ने लिहिले असले तरी ही कविता स्त्री-पुरुष दोघांनाही लागू आहे.माझ्या कवितेत कुठलेही Gender descrimination नाही याची कृपया नोंद घ्या.
मनाविरुद्ध लग्न झाले
तरी संसार चुकत नाही
काय स्वप्न,काय सत्य
काहीच कळत नाही
अशा वेळी ऐक जरा
नको विझून जाऊ
मनांत किंतु ठेऊन
समोरच्याला पाहू
सहवासाने लागतो म्हणतात
प्राण्यांनाही लळा
मग तुझ्यासमोर तर आहे
चालता बोलता हाडं मांसाचा गोळा
एकमेकांना आकार देत
जीवन शिल्प घडवा
अन एकमेकांच्या आधाराने
आपले विश्व साकार करा
सुखं आणि समाधान हे
शेवटी मानण्यावर असतं
अन सुखी समाधानी आयुष्यातच
प्रेमाचं नंदनवन फुलतं
रजनी✍️
सरते वर्ष दोन हजार वीस
पूर्ण जगायचेच राहिले
टप्प्या टप्प्याने इथे
जगण्याचे मापदंड बदलले
सानथोर सगळ्यांच्या तोंडी
मास्क विराजमान झाले
कोरोना,पँडेमिक ,लॉकडाऊन
नवे शब्द जिभेवरी आले
कोरोनाचा वाढला ताप
सॅनिटायझर चा वाढला खप
झाल्या शाळा ऑनलाईन
मुंबईची थांबली लाईफलाईन
हजारो मैल चालत जाऊन
माणसं घरट्यात परतली
माणुसकीला काळिमा फासत
राजकारणे गलिच्छ रंगली
मंदिरे बंद झाली, देव
योद्धय्यांच्या रुपात अवतरले
माणसातल्या देवत्वाचे
या समयी दर्शन घडले
टाळ्या थाळ्या वाजल्या अन
दिवे उजळले जागोजागी
योजना पॅकेजची उधळली खैरात
तरी वाढली फक्त बेरोजगारी
आत्मनिर्भरतेचा नारा देऊन
त्यांनी केली स्वतःची सुटका
काय सोसले सर्वांनी
त्यांना कल्पना तरी आहे का?
सरते वर्ष दोन हजार वीस
सर्वांच्याच लक्षात राहील
स्वतः सोबत माणूस आता
निसर्गाचेही हित पाहिलं
लग्नाची गोष्ट असते मोठी रंजक
बोलणी सुरू होताच सगळे होतात हतचिंतक
सल्ल्यांवर सल्ले देतात इथे सगळे
वधूवरांचे मात्र इकडे चाले काहीतरी आगळे
लग्नाआधीच्या भेटीगाठी,खरेदी ,केळवण
आयुष्यात येते एक वेगळेच वळणं
डीजे,बँडबजा अन सजलेली घोडी
वरातीत नाचायची आगळीच गोडी
मेहंदी,हळदी अन सप्तपदीची लगबग
फोटोशूटसाठी उडते एकच गडबड
जेवणाच्या मग उठतात पंगतीवर पंगती
वधू-वर बिचारे उपाशीच तरंगती
विधी उरकताच होते पाठवणीची घाई
बाबा होतात दुःखी तर रडत राहते आई
आईबाबांची लाडकी लेक ,घरट्यातून उडून जाते
अन उंबरठ्यावरचे माप ओलांडून सौभाग्यवती होते
नवीन घरं,नवीन आयुष्य,नवीन नाती जोडते
अन अशी ही लग्नाची गोष्ट सुफळ संपूर्ण होते.
रजनी✍️
घटस्फोट घेऊन माहीत नाही
त्यांनी काय मिळवलं
त्यांच्यामुळे चिमुकल्याचं
बालपण मात्र हरवलं
आईबाबा अर्ज करी
त्याच्या ताब्यासाठी
पण तो मात्र हट्ट करे
दोघांसोबत राहण्यासाठी
आई म्हणजे मायेचा झरा
कधीही न आटणारा
अन बाबा म्हणजे पाठीराखा
मग किती ही प्रसंग येऊ दे बाका
खेळणे निवडीच्या वयात त्याला
एकाची निवड करावी लागली
एवढं होऊनही या दोघांची
भांडायची हौस नाही फिटली
तुमच्या संमतीने तो जीव
तुमच्या जीवनात आला
मग बाळापेक्षा कसा तुमचा
इगो इतका मोठा झाला
अपवाद असतात प्रत्येक
गोष्टीत मान्य आहे मला
पण चिमुकल्या साठी तरी तुमच्या
स्वभावाला थोडी मुरुड घाला
नवरा बायको वेगळे होऊ शकतात
पण आई-बाबा नाही
शांतपणे विचार करा
नका करू घाई
हाथ जोडून विनंती करते
पटलं तर बघा
तुझं माझं सोडून
आपलं कुटुंब जपा
रजनी✍️
माझ्या आयुष्यातील ती
काय वर्णावी तिची महती
असता जीवनी सोडवी समस्या चुटकीसरशी
तव अस्तित्वाने प्राप्त होई सुख अन प्रगती
परी जाता निघोन ती
जीवनात भरून राहे उदासी
नको जाऊ सोडून तू या पमरासी
सांग केव्हा येशील परतुनी
माझी प्रिय सखी......
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
माझी मनःशांती😊😊
रजनी✍️
बसच्या रांगेत तू नेहमी पुढे उभा असायचा
कडक इस्त्रीचे कपडे डोळ्यांवर गॉगल
अगदी चित्रपटातल्या हिरोसारखा दिसायचा
कपाळावर रुळणाऱ्या केसांच्या बटा
हलकेच मान हलवून मागे सारायचा
माझा कलेजा मात्र तिथेच खलास व्हायचा
बसच्या दिशेने पाहण्यासाठी तू हलकेच पुढे झुकायचा
मला वाटायचं गॉगलच्या आतून तू फक्त मलाच पहायचा
ओळखीचे स्मित मग माझा चेहरा दाखवायचा
ऐक दिवशी अचानक माझ्या नशिबाचा दरवाजा उघडला
रांगेमध्ये अगदी तुझ्या मागेच नंबर मिळाला
अंतरावरच्या तुझ्या सोबतीनेही अंग माझे मोहरले
अन अत्तराच्या सुगंधाने तुझ्या मन माझे सुखावले
नेहमीप्रमाणं बसच्या दिशेने तू पुढे झुकला
अन पर्स च्या धक्क्याने माझ्या तुझा गॉगल खाली पडला
नेत्र कटाक्षाने तुझ्या मी कपाळावर हात मारला
कारण
.
.
.
.
.
.
.
.
त्यादिवशी समजले माझा रॉंग नंबर लागला.
रजनी✍️
रात्र ही संपेना
नेत्र ही मिटेना
प्रतीक्षा तव आगमनाची
आतुरता स्वप्नांची
अशांत मन
जडशीळ नेत्र
अस्वस्थ देह सारा
करीत असे चाळा
सांग किती देऊ हाकारा
.
.
.
.
.
.
.
.
निद्रादेवी आता तरी ये ना
प्रेमात सर्व माफ असतं
हे काही खरं नसतं
वरून तसं दाखवायचं असतं
आतून मात्र वेगळंच असतं
आपलाच मत बरोबर असतं
असं पक्क ठरलेलं असतं
समोरच्याला काहीच कळत नसतं
हेच मनात घोळत असतं
त्याच त्याच मुद्द्यावर भांडायच असतं
दोघांनी एकमेकांवर रुसायच असतं
तरीही एकत्र राहायचं असतं
हळूच मिठीत शिरायचं असतं
प्रेमाचं नंदनवन फुलवायच असतं.
.
.
.
कारण
काहीही झालं तरी प्रेम हे प्रेम असतं
अन प्रेमात सर्व माफ असतं😊😊😊
रजनी✍️
लग्नाचे साईड इफेक्ट
चांगले की वाईट
त्याची चाले चर्चा
डे आणि नाईट
चर्चेतून उत्तर सापडेना
अन बंधन हे कुणालाही चुकेना
बंधन हे तारुण्यातले हवेहवेसे
मध्यान्तरात नीरस नकोसे अन
वार्धक्यात मुरलेले लोणचे जसे
लोणच्याची गोडी नात्यात उतरते परफेक्ट
मग असू दे किती ही लग्नाचे साईड इफेक्ट
रजनी✍️
तो आणि ती एक छान जोडपं.नवे नवलाईचे दिवस संपवून खरया संसाराला लागलेलं.एकमेकांचे कंफर्ट झोन ओळखून कधी प्रेम तर कधी भांडण करीत मजेत दिवस चालले होते. असच एका दिवशी दुपारी तो लॅपटॉप वर ऑफिसच काम करीत होता तर ती त्याच खोलीत खाली बसून भाजी निवडत बसली होती.
काम करता करता तो तिला म्हणाला,"cumulative effect म्हणजे काय माहीत आहे का तुला "?ती म्हणाली त्याचा शब्दशः अर्थ आहे " संचयी प्रभाव".ती कुणी शिक्षिका नव्हती किंवा तत्वज्ञ पण नव्हती,पण कुणी काही विचारले की तिच्यातील शिक्षिका जागी व्हायची.त्याचा कडे न पाहता ती म्हणाली , व्यवहारातले उदाहरण देऊन explain करू.
ती बोलू लागली, सर्वसाधारण पणे माणसे प्रसंगानुरूप आप आपल्या प्रतिक्रिया किंवा प्रतिसाद व्यक्त करत असतात,म्हणजे जर माझे वागणे analyze कराल तर प्रसंग 1=प्रतिक्रिया/प्रतिसाद प्रसंगानुरूप 1,प्रसंग 2=प्रतिक्रिया /प्रतिसाद 2 आणि अश्याच पद्धतीने पुढच्या प्रसंगासाठी इथपर्यंत ठीक आहे .हा झाला एक पॅटर्न आता दुसरा पॅटर्न बघू,
तुमच्या आईचे उदाहरण घेऊया प्रसंग तेच पण प्रसंग 1=प्रतिक्रिया /प्रतिसाद काहीच नाही,प्रसंग 2=प्रतिक्रिया /प्रतिसाद काहीच नाही,प्रसंग 3=प्रतिक्रिया/प्रतिसाद काहीच नाही,असे करत करत कुठल्यातरी एका प्रसंगाला म्हणजे प्रसंग क्ष =प्रतिक्रिया 1+2+3+...... क्ष्
सर्व बोलून झाल्यावर तिच्या लक्षात आले,की बोलता बोलता आपण खूप काही बोललो. मग सावरून घेत ती बोलली अग बाई किती उशीर झाला चहाची वेळ झाली,गप्पांच्यामुळे लक्षातच नाही आल, मस्त आलं घालून चहा करून आणते लगेच आणि ती किचन मध्ये निघून गेली.
किचन मध्ये जाऊन विचार करत राहिली की,आपण येवढे बोलूनही ह्यांना नेमके कळेल का की,ह्यावर त्यांनी काय प्रतिक्रिया/प्रतिसाद द्यावा,पण प्रतिक्रिये पेक्षा प्रतिसाद दिला तर बरं होईल कारण,
"Sometimes we don't need advice
We just need someone to listen to us".
रजनी✍️
जादूच्या कथा लहानपणी खूप आवडायच्या
आटपाट नगर ,जादुई परी मन माझ रिझवायच्या
जादूच्या कथेची होती बातच न्यारी
जादुई मंत्र उच्चारताच हजर असे परी
जादूची छडी अन् जादूचा दिवा,कथेमध्ये असायचा
दिवा घासू लागताच राक्षस प्रकट व्हायचा
सतत सोबत राहून "क्या हुकुम है मेरे आका म्हणायचा"
छोटी मोठी कामे आपली चुटकीसरशी करायचा
लहानपण सरल मागे वय आता वाढलं
जादुई दुनियेचे वेड मग हळूच मागे पडलं
तरीही वाटते मिळावा कथेतला जादुई दिवा
घासताना त्यातून मात्र राक्षस यायला हवा
दिव्यातला राक्षस म्हणेल,"क्या हुकुम है मेरे अाका"
मी म्हणेल, तुला कसं राक्षस म्हणू तू नाहीस रे क्रूर इतका
न्यायदेवता आमची आंधळी अन् राजकारणी भाजतात त्यांचीच पोळी
वासनेच्या या अग्निकुंडत ,इथल्या मुलींची होतेय होळी
"बा राक्षसा तू आता एकच काम कर ,मानवाच्या रुपात वावरणाऱ्या प्रत्येक नराधमाच्या खांडोळ्या खांडोळ्या कर."😠😠
नवीन वर्षात जगामध्ये
आगंतुक पाहुणा आला
अन् आल्या आल्या
लोकांना संसर्ग त्याने दिला
जगात येताच शास्त्रज्ञांनी
बारसे त्याचे केले अन्
छान असे कोरोना नाव दिले
नावा सम याने मग
आपले गुण दाखविले
बाललीला दाखवत दाखवत
माणसे कैद केली अन्
वाहतूक ठप्प करत करत
त्याने शाळा बंद केली
माणूस माणसाला पारखा केला
अन् स्पर्शासही भिऊ लागला
आरोग्यव्यवस्था गडबडली
अन् अर्थव्यवस्था कोलमडली
खरं सांग ना करोना तू
जाणार आहेस कधी
सर्वांचे शिव्याशाप का
उगीच घेतोय माथी
आतातरी कोरोना तुला कळणार
आहे का काही पाहुणा म्हणून
जास्त राहणं मुळीच बर नाही
रे बाबा मुळीच बर नाही......
रजनी
उनाड झाले मन
उनाड या वाऱ्या परी
अन् घेऊ लागले हेलकावे
गतकाळाच्या फांदीवरी
उनाड वाऱ्यासम
मन हलकं हलकं झाले
अन् उडत उडत जाऊन
आईला बिलगुन आले
उनाड वाऱ्यासम
मन खट्याळ ही झाले
अन् खट्याळपणा करीत
भावंडाना छेडून आले
उनाड वाऱ्यासम
मन सैरभैर झाले अन्
पापणीची नजर चुकवून
अश्रू गाली ओघळले
रजनी
विचारांचे उमटले वादळ
अन् काहूर मनी दाटले
तो आणि कुटुंबामध्ये
तिने कुटुंबाला निवडले
नीती अनितीच्या चक्रात
अडकून फाटली आहे
तिच्या मनाची चादर
आता तरी करेल का कुणी
तिच्या हळव्या मनाचा आदर
त्याग म्हणता येणार नाही
पण स्वार्थी ही कुणी नका म्हणू
दोन क्षणासाठी तरी तिच्याकडे
माणूस म्हणून आता पाहू
रजनी
सात सुरांनी सजते जशी
संगीताची मैफिल
माझ्या सख्यांसोबत रंगते
आमची गप्पांची मैफिल
सोबतीने जातो आम्ही
गप्पांच्या गावा अन
सर्वांनाच वाटतो आमच्या
मैत्रीचा हेवा
बोलण्यासाठी आम्हाला
चार क्षण पुरतात पण
संसाराच्या राम रगाड्यात
ते ही कुठे मिळतात
मुलांच्या शाळेनिमित्ताने
पूर्वी नेहमी भेटायचो
हळदीकंकू,वाढदिवस सेलिब्रेशन
गप्पांचे फड जमवायंचो
कोरोना ने आमची
लावली आहे वाट
गप्पा ही साठल्या आहेत
मनात सतराशे साठ
तुम्ही म्हणाल फोर जी (4G) च्या
जमान्यात काहीच अवघड नाही
पण खर सांगू मनापासून
गळाभे टी ची मजा मोबाईल मध्ये नाही
प्रार्थना करते देवा
सर्व पूर्वीसारखे कर
अन् जमू दे परत
आमचे गप्पांचे फड
रजनी
भारत देश हमारा प्यारा
यह सारे जहां से निराला
यहां त्यौहारों की भरमार
त्योहारों से बढ़ता आपस में प्यार
झंडावंदन,रक्षाबंधन
ईद,बैसाखी
दीवाली, दशहरा
इनसे बढ़ता भाईचारा
इस वर्ष कैसा मौसम आया
त्योहारों पर छाया कला साया
कोरोना ने अपना कहर बरसाया
भाई बहन से मिल ना पाया
केहते है उम्मीद पे दुनिया कायम है
सोशल डीस्टांसिंग में भी हम साथ है
हर त्यौहार खुशी और सादगिसे मनाएंगे
दशहरे में रावण को नंही, कोरोना को जलाएंगे
सार्थक भागवत।
त्याच्याकडे होती एक छत्री
नाजूक पण देखणी
तलम कापड, नीली झालर
फुलपाखरांची चित्र रेखाटलेली
छत्री असते छत्री सारखी,
त्यात विशेष ते काय
निळा रंग निळी झालर
त्याचे अप्रूप ते काय
पैसा पैसा जोडून त्याने
तिच्यासाठी घेतलेली
त्याची भेट म्हणून
तिनेही जिवापाड जपलेली
पाऊस पडू लागल्यावर
तो छत्री उघ डायचा
दांडी,काड्या, कापडामध्ये
तिचा स्पर्श शोधायचा
इमोशनल असतात माणसं
जे वस्तूंमध्ये आठवणी शोधतात
निर्जीव असतात वस्तू म्हणूनच
त्यांच्यात आठवणी चिरकाल टिकतात
रजनी
आत पाऊल टाकताच आवाज कानी आला
भूतकाळात जाण्यासाठी लाल बटणं दाबा
अन् भविष्यकाळात जाण्यासाठी हिरवे बटण दाबा
लाल बटणं दाबून मी भूतकाळात गेले अन्
एका क्षणात यान माहेरच्या अंगणात उतरले
खेळलेले खेळ क्षणात नजरेसमोरून तरळले
स्वतः लाच आईच्या कुशीत अंतरावरून बघितले
बाबांचे ते प्रेमळ रूप भरभरून मनात साठविले
भावंडांशी दंगा मस्ती ,शाळा मैत्रिणी सांगू किती
बझरच्या त्या आवाजाने यानाने मला बोलाविले
आता जाऊन मग मी पॉ झ चे बटणं झोधू लागले
माझी शोधाशोध पा हून यान महाराज उद्गारले,
जगाने केली प्रगती,विज्ञाना ने केली कितीही क्रांती
तरीही स्त्रीचे मन घुटमळते तिच्या माहेराशी😊😊
रजनी
रटाळ अश्या माझ्या आयुष्यात
आशेचा किरण चमकला
अन फेसबुक वर माझ्या
एक मैत्रीचा मेसेज झळकला
प्रोफाइल फोटो पाहून
मी गेलो हरखून
माझे कॉलेज क्रश पाहून
त्या दिवसात गेलो हरवून
लेक्चरला मी तिच्यासाठी बसायचो
प्रोजेक्टसाठी मी तिच्या ग्रुप मध्ये शिरायचो
कपाळावर रुळणारी तिच्या केसांची बट
मी नेहमी स्वप्नात अलगद कानामागे सारायचो
आठवणींनी या अंग माझे शहारले अन
बायको म्हणाली कुणाचा मेसेज वाचण्यात
एवढे दंग झाले, ऑफिस कलीग आहे
सांगून मग लॅपटॉप मी उघडले
थरथरत्या हाताने अन धडधडत्या हृदयाने
चॅटिंग सुरू केली, अन जुन्या आठवणीत
रमता रमता काही आठवडे गेली
चॅटिंगपासून डेटिंगचा पार केला पहिला टप्पा
बायकोपासून लपविण्यासाठी,पहिल्यांदाच
मारल्या शंभर थापा.
रम्य अश्या संध्याकाळी,पोहचलो मी ठरल्यावेळी
पाठमोरी ती बसलेली,जणू अप्सरा अवतरली धरतीवरती
जवळ तिच्या जाताक्षणी,हृदयी कळ उठली भारी
कारण
कारण
....
अप्सरा नव्हे,ही तर चक्क बायको होती अवतरलेली,😧😳
रजनी
एके दिवशी अचानक चमत्कार झाला
बायको बोलली मनात अन
आवाज कानी आला
आवाजसरशी त्या मी सावधान झालो
चादरीची घडी घालून बेड आवरू लागलो
चेहरा मख्ख ठेवून ती मनात पुटपुटली
कोण जाणे आज यांना कशी अक्कल सुचली
वेळ न दवडता मी मग अंघोळीला निघालो
परत एकदा आवाज ऐकून दारातच थबकलो
आताच सुचलेली अक्कल परत कुठे हरवली
टॉवेल न घेता स्वारी अंघोळीला निघाली
आता चांगले तासभर चालेल यांचे रास नहाण
ओला टॉवेल मात्र पलंगावर तसाच भिरकावणार
तिचे स्वगत ऐकून मनीं केला विचार
जर वेगळे वागूया अन तिला खुश करूया
अंघोळ उरकून पंधरा मिनिटात टॉवेल टाकला दांडीवर
अन नाश्त्यासाठी ऐटीत जाऊन बसलो सोफ्यावर
आनंदाने घालत शीळ बायकोला बोलावले
पण सुरू राहिलेल्या गिझर ने त्यावर गरम पाणी फिरवले
गप्प पणे नाश्ता उरकला ऐकत तिचे मुक्त स्वगत
असे वाटत होते जणू तिच्या मुखात साक्षात सरस्वतीच आहे नाचत
बायकोला जवळ बोलवून मी क्षणभर न्याहाळले
चेहरा होता कोरडाचं परी चालु होते पुटपुटणे
मिठीत घेता अशी अचानक लाजळू सम लाजली
पण हाय रे देवा या ही वेळी मनातल्या मनात तिने
माझीच वाट लावली.
रजनी
लेखक होणे मित्रांनो
सोप्प नसत काही
अव्यक्त ते व्यक्त
करणं नेहमीच जमतं नाही
यमक आणि शब्दरचना
दरवेळी जुळत नाही अन
शब्दांचा अबोला तर
लेखणीला ही झेपत नाही
लेखकाचे स्वप्न असते
शब्द शब्द फुलवावे
नुसते यमक च नाही
तर भाव ही लेखणीतून झिरपावे
मनासारखी कलाकृती जेव्हा
कागदी उमटते
लेखकाचे स्वप्न तेव्हा
लेखणीतून अवतरते.
रजनी
ग्रुप मधला दुसरा तो ,हे सर्व उघड्या डोळ्यांनी बघण्याखेरीज दुसरे काहीच करू शकत नव्हता.एक दिवस अचानक तिच्या डोळ्यांवरची त्याचा प्रेमाची झापडे गळून पडली.ती मग आणखीनच आपल्या कोषात गेली.
आता मात्र त्याने ठरविले ,काही ही झाले तरी तिला परत पहिल्यासारखे करायचे.तिच्या एक मैत्रिणीच्या मदतीने तो जास्तीत जास्त वेळ तिच्यासोबत घालवू लागला.तिचा हरवलेला आत्मविश्वास परत मिळवून देण्यासाठी प्रयत्न करू लागला.हळूहळू तिचं लाईफ नॉर्मल होऊ लागलं.हे सर्व करताना खरंच तो तिच्या प्रेमात पडला.
इतक्या दिवसांच्या सहवासाने तो किती सच्चा आहे ,हे तिला जाणवलं होत .त्याने न सांगताच त्याचं प्रेमही तिला कळलं होतं.अखेर त्याच्या मुळेच तर तिला तिचा आत्मविश्वास परत मिळाला होता.ती पुन्हा एकदा स्वतःवर प्रेम करायला शिकली होती.त्याच म्हणणं तिला पटलं होत ,जी व्यक्ती स्वतःवर प्रेम करू शकत नाही ती इतरांवर कशी प्रेम करणार.म्हणूनच आज ती दुसऱ्यांदा प्रेमात पडली होती आणि ही दुसऱ्या प्रेमाची पहिली गोष्ट आयुष्यभर लक्षात ठेवणार होती.
रजनी
आयुष्याचा वेगवेगळ्या वळणावर पाऊस आपल्याला भेटतो.पाऊस तोच असतो पण संदर्भ बदलत जातात म्हणूनच नेहमीचा पाऊस आपल्याला दरवेळी वेगळा भासतो.
पाऊस लहानपणीचा..........
निरागस अन अल्लड
कागदी होडी अन भिजण्याची धडपड
पाऊस शालेयजीवनातला…..........
आला जून अन शाळेची चाहूल
पावसाचे तेव्हाच पडते पाहिले पाऊलं
रेनकोट ,छत्री ,दप्तरांची गर्दी
पाऊसही नेमकी लावतात तेव्हाच वर्दी
पाऊस किशोरवयीन…............
सरींवर सर हवीहवीशी
ओढ अनामिक सहवासाची
पाऊस कॉलेजमधला..........
कॅन्टीन चा चहा आणि गरमा गरम भजी
मित्रमैत्रिणीचा घोळका अन चिंब भिजलेली ती
पाऊस प्रेमात पडल्यावर..........
आभाळातला पाऊस अन
प्रेमाचा पाऊस
एकाच छत्रीत
पाऊस लग्नानंतरचा...........
अर्धवट भिजलेली ती
हातामध्ये वाण सामान
बस मध्ये तोबा गर्दी
अन भले मोठे ट्राफिक जाम
पाऊस मध्यम वयाचा.......
न सांगताच खमंग कांदा भजी
तिचे स्मित हास्य अन चहाचा दरवळ
पाऊस उतारवयाचा........
बाहेर पाऊसाची रिमझिम
आत आठवणींच्या सरी
मनं धावे भूतकाळी
अन काया विसावे खिडकीशी
पाऊस एकटेपणाचा..........
पाऊस वाटे हवाहवासा
तोच सोबती एकटेपणाचा
रजनी
ओल्या सांजवेळी
या संधीप्रकाशात
तुझी आठवण येते
अश्या ओल्या क्षणांत
डोळे मिटुनी मग मी
त्या आठवणीत रमते
स्पर्श तुझा आठवता जणू
मोरपीस गाली फिरते
अश्या कातरवेळी
अन ओल्या सांजवेळी
तुझ्या आठवणीत मनं
चिंब चिंब भिजते
रजनी
काही दिवसांपूर्वी एका वेगळ्याच विषयावरचा चित्रपट पाहिला,चित्रपटाचे नाव होते "गुलाबजाम". सगळ्यांचा अत्यंत जवळचा विषय म्हणजे खाणे त्यासाठी अगदीच फुडी असावे लागते असे नाही.हा चित्रपट मला आवडला कारण ह्यात इतर चित्रपटांसारखं नायक-नायिका ,त्यांच्यातील प्रेम,मग खलनायक किंवा प्रेमाचा त्रिकोण आणि मग हॅपी एंडिंग असं काही नाहीये.
धकाधकीच्या या जीवनात माणसाची भौतिक गोष्टींमधील गुंतवणूक खूप वाढली आहे.त्याचे उत्तम उदाहरण म्हणजे मोबाईल .या मोबाईल मध्ये हल्ली बऱ्याच लोकांचा जीव गुंतलेला असतो त्यानिमित्ताने काही ओळी सुचल्या आहेत ,त्या इथे सादर करते.
तुझ्यात जीव रंगला
आणि तू माझ्या जवळ आला
माझ्या छोट्याश्या आयुष्याचा
मोठासा भाग झालास
नवी नवी दालने
तू माझ्यासाठी उघडलीस
माझी मात्र इकडे
धांदल उडाली
तुझ्या आगमनाने पुन्हा
मी मलाच शोधू लागले
नवीन रूप पाहून माझे
सर्वजण हरखले
एवढंस ते यंत्र
करतो नेहमी सोबत
तुझ्याशिवाय आता एक क्षणही
मुळीच नाही करमत
रजनी
ती एक मनस्वी मुलगी होती. बाबांची खूप लाडकी पण समजूतदार अशी यंदा कर्तव्य असलेली,अशातच त्याच स्थळ आलं,तो देखणा,रुबाबदार आणि वेल सेटल.त्यामुळे नकार देण्याचे काहीच कारण नव्हते.मुलगी दाखवण्याचे सोपस्कार होऊन आठवड्यात लग्न पार पडलं.
लग्नानंतर पहिल्यांदाच ती दोघे फिरायला गेलेे होते. संकोच करत एकमेकांचा अंदाज घेत ती दोघे एकमेकांसोबत वेळ घालवत होती.पाऊस नव्हता पण हवेत किंचित गारवा जाणवत होता.वातावरण ही छान होते,तेवढ्यात रोड च्या पलीकडे एक कॅफे तिला दिसले आणि तिला कॉफी पिण्याची खूप इच्छा झाली.ती क्षणभर थांबली ,पण तो सोबत आहे हे लक्षात येताच पुन्हा चालू लागली.
इतक्या कमी दिवसांच्या सहवासात एक गोष्ट तिच्या लक्षात आली होती की ,वेळीअवेळी खाणेपिणे तो कटाक्षाने
टाळतो डाएट च्या बाबतीत तर तो खूप जागरूक आहे.त्यामुळे कॉफी चा विचार झटकून ती बाईक वर बसली.हिचे रेंगाळणे त्याच्या नजरेतून सुटले नव्हते.त्याने बाईक सुरू केली आणि यु टर्न घेतला.
काही क्षणात बाईक त्या कॅफे समोर उभी केली.बाईक पार्क करून तो तिच्याजवळ आला आणि अगदी रोमँटिक होत ,तिचा हात हातात घेऊन तिला कॅफे मध्ये घेऊन गेला.ती मनोमन खूप सुुखावली आणि त्या पहिल्या कॉफी डेट नंतर त्यांची लव्ह स्टोरी सुरू झाली.
रजनी
लग्नाची गोष्ट नसते
सर्वांची सारखी
काहींची रहाते गोष्ट
तर काही लोकांची होते कहाणी
गोष्ट असते रंजक
काल्पनिक विश्वातली
पण कहाणी मात्र असते
खरी वास्तवातली
गोष्टीचा शेवट खूप वेळा
छानच असतो
पण कहाणी मात्र
सुफळ संपूर्ण करावी लागते
रजनी
एका निवांत क्षणी
होते आठवणींची गर्दी
स्वतः विसरून मी मग
लाविते तिथे वर्णी
एका क्षणात मोहळ उठतो
मनी जपलेल्या आठवांचा
जगलेल्या त्या क्षणांचा
अन सरलेल्या त्या वर्षांचा
अश्याच एका निवांत क्षणी
मन आईपाशी जाते
सुरकूतलेली काया आठवून
अश्रू नयनी दाटे
वरून कडक नारळ
आत गोड गोड पाणी
अश्या माझ्या बाबांच्या
स्मृती दा टून येती मनी
अश्याच निवांत क्षणी
मन माहेराशी जाते
छोट्या छोट्या गोष्टी
आठवून मन माझे मोहरते
अश्याच निवांत क्षणी आठवे
अंगणातली भातुकली
मायेची ती भावंडे
अन जमलेले सवंगडी
अश्याच एका निवांत क्षणावर
भूतकाळाच्या त्या उमटे खुणा
क्षणात हासू, क्षणात आसू
मग दा टुनी येती डोळा.
रजनी
आज प्रथमच हायकू लिहिण्याचा प्रयत्न करीत आहे.
एक निवांत दुपार
हातात आवडते पुस्तक
ना दारावर टकटक
एक निवांत दुपार
टीव्हीवर आवडता चित्रपट
ना मुलांची वटवट
एक रम्य संध्याकाळ
अथांग समुद्रकिनारा
तुझ्या आठवणींचा पसारा
रजनी
यश आणि अपयश एकत्र नांदतात
जणू एकाच आईची लेकरं वाटतात
हिंदी चित्रपटासारखं एक असतं सुखी
अन दुसरं असत नेहमीचं दुःखी
यश चढतो शिखरांवर तर
अपयश पहिल्या पायरीवर
यश आणि अपयश यांची चाले जुगलबंदी
प्रयत्न नावाचा त्यांना मिळाला सवंगडी
यश आणि अपयश खेळतात लपंडाव
परि दोघांशिवाय अपूर्ण आहे हा जीवनाचा डाव
रजनी
नोबीता आणि डोरेमॉनची
मैत्री आहे सुंदर
नोबिता आहे खोडकर तर
डोरेमॉन आहे रोबोट कलंदर
डोरेमॉन खातो डोरा केक
तर नोबिता घेतो डुलकी एक
डोरेमॉनच्या पोटावर जादूची पोतडी
एका मागून एक गॅजेट्स ला नाही गणती
नोबिता ची मस्ती संपता संपेना
डोरेमॉन शिवाय त्याचे पानही हलेना
रोबोट आणि माणसाची दोस्ती खूपच न्यारी
त्यांची ही दोस्ती आहे बच्चेकंपनीला प्यारी
रजनी
टँह्या टँह्या करत,माणूस जन्मां येतो
नवजात शिशु ते जख्ख वृद्धत्व
त्याचा प्रवास चालतो
एकाच या आयुष्यात,खूप नाती जोडतो
प्रत्येक वेळी नात्यातील,
नवीन रंग पाहतो
निरागस बालक सर्वांवर प्रेम करतो
तर तोच वृद्ध प्रेमासाठी तरसतो
जिंदगीच्या चक्रात तो
असाच गुंतून पडतो
एकच तर आहे जिंदगी
चल थोडे जगून घेऊ
आयुष्यातल्या दुनियादारीत
मोकळा श्वास शोधत राहू
रजनी
ती आली ती आली
कुजबुज झाली कानी
गळून पडली कात अन
मोहक झाली कांती
ती आली वस्तीला
तुझ्या ग देहांत
घरदार रंगले सारे
तिच्या आगमन सोहळ्यात
आगमनाने तिच्या
आयुष्य तुझे बदलले
जबाबदारी ने वागणे
हे तिनेच तुला शिकविले
चार दिवस येते भेटीला
रुटीन डिस्टर्ब करते
आरामाचे महत्त्व हे
मात्र तिच्यामुळे कळते
आगमनाने तिच्या
झालीस तू परिपूर्ण
अन स्त्रीत्व तुझ्यात
झिरपले संपूर्ण
रजनी
तुझं निष्पाप असणं
मला खूप भावतं
आणि हे निरागस हसणं
मनाला भुरळ घालतं
तुझ्या हसण्याने उजळून
गेलाय माझ्या घराचा प्रत्येक कोपरा
अन आनंदाने भरून गेलाय
माझ्या मनाचा गाभारा
तुझ्याशिवाय माझे असणे
भासे मला व्यर्थ
तुझ्या अस्तित्वाने आलाय
माझ्या जीवनाला नवीन अर्थ
छोटसं माझं पिलू आणि
छोटीशी माझी परी
तुमच्यासोबतच आहे खरं
जगण्यातील गंमत न्यारी
रजनी
ऑफिस मध्ये आमच्या
काम कमी आणि लफडीच फार
आणि काय सांगू राव
फाईलींच्या ढिगाखाली मी मात्र बेजार😣
ह्यांचे कसे जुळते लगेच प्रेम
ह्याचं मला पडतं कोडं🤔
तरीही बॉस मलाच
बोलतो काम कर पुढे बघून थोडं😏
मी म्हणालो हे असे
किती दिवस चालणार
आपल्याला का कुणी
कधीच नाही पटणार🙄
इयर एन्ड जवळ आला
सुरू झाली नवीन भरती
आशेवर मग मन ही डोले
त्या नाजूक प्रेमलहरींवरती🤗
अशातच ती परी
नवीन रुजू झाली
माझ्यासकट सर्व भ्रमरे
तिच्या भोवती गुंजारावली😚
सर्वाना सोडून ती
माझ्याशी हसली😍😍
आणि जवळ येऊन माझ्या
कानांशी कुजबुजली.....🤗🤗
पिंट्या मेल्या ऊठ ऑफिसला
जायला उशीर होतोय😂😂
रजनी
ठरवलं होतं आयुष्यात
गुंतायचे नाही कुणात
नको ते वाट पाहणं
नको ते जीव लावणं
तुझ्या एका भेटीसाठी
तीळ तीळ झुरणं
पण ठरवल्याप्रमाणे
गोष्टी कश्या घडणार
जीव जडला तुझ्यावर
त्या एका क्षणांत
आता वाटतं,बरं झालं तो क्षण
नाही दवडला
पुढील सर्व सुखद क्षणांचा
बेस नाही हरवला
आता आहे तीळ तीळ झुरणं नि
जीव लावणं पण
हवंहवंसं वाटतंय वाट पाहणं
रजनी
पहिली भेट आपलीच आपल्याशी
घडावीशी वाटते अगदी सहज
त्यासाठी परि करावे लागते
आपल्याच मनाशी गोड हितगुज
मनाचा हा व्यापार विश्वाहुनी मोठा
विचारांच्या वळणांना इथे नसे तोटा
इथे उडतो गोंधळ स्वतः ला शोधताना
इतरांच्या कसोटीवर स्वतःला जोखताना
अश्याच एका वळणावर भेटले मी मला
मुक्त,स्वछंद,भेट स्वतःची स्वतः शी अनुभवताना
रजनी
