सांगायचं नव्हतं तुला

जाँगिंग पार्क मधे व्हायची त्याची भेट
नजरेला नजर भिडायची थेट
त्याच्याकडे पाहून डोळे माझे हसायचे
ॲटीटयुडवाली स्माईल त्याचे डोळे द्यायचे
व्यायाम करताना पाहून त्याला कसलं भारी वाटायचे
पण बोलू कसे याच्याशी मी याचाच विचार करायचे
.
.
.
.
.
. एक दिवस अचानक ती संधी चालून आली
एन्ट्री त्याची होताच मी त्याची वाट अडवली
.
.
.
.
.
. प्रश्नार्थक नजरेने त्याने माझ्याकडे पाहिले
.
.
उत्तरादाखल मी उदगारले
.
.
.
.
. सांगायचे नव्हते तुला
.
...
.
.
.
.
.
.
. पण आता सांगते
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
. घाईघाईत तू ट्रॅक पॅन्ट उलटीच घातलीये बहुतेक😂😂😂

रजनी✍️

 

माझा मी न उरलो

 

माझा मी न उरलो
आले आनंदाश्रु दाटून
तुझे पहिले टॅहॅ
गेले कानी निनादून

माझा मी न उरलो
तुला कुशीत घेऊन
क्षणार्धात बाबा झालो
तुझं आगमन होऊन

माझा मी न उरलो
गेलो खूप सुखावुन
पहिली हाक ती बोबडी
ठेवली हृदयात साठवून

माझा मी न उरलो
तुझ्यासाठी जागून
कासावीस झाला जीव
तुला रडताना पाहून

माझा मी न उरलो
बोबडे बोल ऐकुन
बडबड गीत तुझे
घेतो कानांत साठवून

माझा मी न उरलो
तुझ्याशी खेळून
गुडघ्यावर घोडा होऊन
भातुकलीचा खाऊ खाऊन

माझा मी ना उरलो
तुझी प्रगति पाहून
भारावून जातो नेहमी
तुला मोठं होताना पाहून

माझा मी ना उरलो
तुझा मित्र होऊन
भूतकाळात मारली फेरी
तुझा हात हाती घेऊन

माझा मी ना उरलो
गेलो आठवणीत हरवून
पिलु मोठे होऊन आज
गेल घरटं सोडून

माझा मी ना उरलो
पण खात्री आहे मला
पिलु परतुनी येईल
अन थोडा वेळ देईल मला

माझा मी ना उरलो
अन जेव्हा गात्र ही थकतील
शेवटचे श्वास माझे तेव्हा
त्याच्या कुशीत विसावतील

रजनी✍️

पाऊस

 

पाऊस नसते पुस्तकातील केवळ
          एक कविता
पाऊस असते हळव्या मनाची सुंदर
             एक प्रतिमा

पाऊस  नसते उगाच कटकट अन्
            फजिती
पाऊस असते गरमागरम चहा अन्
             खमंग भजी
            
पाऊस  नसतो फक्त गार वारा अन्
           ऋतु हिरवा
पाऊस असते धुंद सरगम ,ती अन्
            तो बावरा

पाऊस  नसतो फक्त ढगांचा गडगडाट अन्
                विजांचा कडकडाट
पाऊस असतो डू लणाऱ्या शेतातील चिंब भिजलेली
                नागमोडी पायवाट
             
पाऊस म्हणजे आकाश आणि धरतीचा
             मिलनाचा क्षण
धरतीमध्ये मिसळून परि तृप्त करतो
            कण न कण

मिलनामुळे त्यांच्या सागरास ही
             येते भरती
फेसाळणाऱ्या  लाटा करतात
              गर्दी किनाऱ्यावती

रजनी✍️
              

विसरून भान सारे

 

लव्ह ॲट फर्स्ट साइट
असे ही काही असतं❤️❤️
त्याला पाहिल नसतं तर
मला हे कधीच पटलं नसतं☺️☺️
यथावकाश ओळख होऊन
आमची मैत्री झाली
प्रेमाच्या दिशेने मग मी
वाटचाल सुरु केली☺️☺️
.
.
.
.
. अश्याच एका संध्याकाळी
बागेत भेट ठरवली
.
.
.
.
. नेमके काय बोलायचे याची
मनांत उजळणी केली☺️☺️
.
.
.
.
.
भेटताच त्याला विसरून भान सारे
लाजत मुरडत प्रेमाची कबुली दिली☺️☺️☺️
.
.
.
.
.
. अन त्याच्या उत्तराची आतुरतेने
   वाट पाहू लागली
.
.
.
.
.
.
.
..
..
...
.
.
.
.
. कानांमधून इअरफोन काढून तो बोलला,
" हं आता बोल  तू काय बोलत होतीस"?🤦🤦🥺🥺
.
.
.
.
.

रजनी✍️

थोडं तुझं थोडं माझं

 

तुझी चुल माझं उलाथणं
माझं पोळपाट तुझं लाटणं
अंगणात भातुकली मांडायचो
थोडं तुझं थोडं माझं
तासनतास खेळात रमायचो......

तुझे कुरमुरे माझे फुटाणे
माझा गुळ तुझे दाणे
छोटे छोटे लाडू वळायचो
थोडं तुझं थोडं माझं
तासनतास खेळात रमायचो.......

तुझी बॅट माझा बॉल
माझं रॅकेट तुझं फुल
अंगणात सामने रंगवायचो
थोडं तुझं थोडं माझं
तासनतास खेळात रमायचो.......

गेले ते दिवस उरल्या फक्त आठवणी
नाही उरल अंगण अन ती भातुकली....

थोडं तुझं थोडं माझं चा जमाना
आमच्याबरोबरच जुना झाला
तू तुझं मी माझं चा
हा नवीनच काळ आला.....

टी टी एम एम करत करत
खेळण्यांचे ढीग लागले
पण खेळात रमायचे तेवढे मात्र राहीले
पण खेळात रमायचे तेवढे मात्र राहीले.......

रजनी✍️

            

ठरवून काही होत नाही

 

                    कविता

ठरवून फक्त पत्रिका जुळतात
मन  नाही जुळत
जुळलेच कधी छत्तीस गुण
तरीही त्यांचे  नाही पटत
मनोमिलन आपोआप घडत
ठरवून काही होत नाही
गुणमेलन कितीही केले तरी
शेवटी संसार सुखी होत नाही...........

                      चारोळ्या

                      ठरवून होत नाही

ठरवून होत नाही
भेट दोन जीवांची
भिडताच नजर दोघांची
ठाव घेते हृदयाची

                           ठरवून होत नाही

ठरवून ही होत नाही
निर्णय तुला विसरण्याचा
माहित आहे ना तुला
तू प्राण आहेस माझा

रजनी✍️

आठवणी करती पाठलाग

 

आठवणी करती पाठलाग
खेळतात पाठशिवणीचा खेळ
येण्याची त्यांच्या कधी ही
ठरतेली नसते वेळ
वेळी अवेळी येवून
मनात करतात गर्दी
अवचितच येतात कधीही
न देताच वर्दी
त्यांच्याबरोबर खेळताना
नेहमीच माझ्यावर राज्य येते
दूरवर त्यांच्या मागे धावण्यात
माझी मात्र दमछाक होते
धप्पा करत एक एक
मनावर थाप  देतात
अन माझ्यावर राज्य टाकून
खेळामध्ये  रमतात

रजनी✍️

हे असचं चालायचं

 

कसे समजावू स्वतःला
हे असंच चालायचं
तुला शब्दांची ओढ
तर त्याच मौन असायचं
त्याच्यासाठी तुझ्या शब्दांनी
झरा होऊन खळखळायच
अन त्याच्या शब्दांना मात्र
तु दवबिंदुपरी टिपायचं

रजनी✍️

कसे समजावू स्वतःला

 

कसे  समजावू स्वतःला
हे असंच चालायच
कितीही समजावल मनाला
तरी मन अस्वस्थ व्हायचं
इतरांच्या कमेंटस आठवून
मन पेटून उठायचं
मग काहितरी ठरवून
मन हलक हलक व्हायचं
त्या दिवशी मात्र खूप व्रतस्थ रहायचं
घेतला वसा टाकू नको
हेच दिवसभर मनांत घोळवायचं
संध्याकाळी मग घराबाहेर पडायचं
खूप लांबवर फिरायल जायचं
फिरुन येताना पायाने
नेहमीच्या ठिकाणी वळायचं
मग मनानेही आपलं
व्रताच हत्यार टाकायंच
अन
.
.
.
.
समोरच्याला सांगायच,
.
.
.
.
" सबसे पेहले एक प्लेट हमेशावाल तिखा पानीपुरी बनाओ इसके बाद दो प्लेट शेवपुरी मस्त शेव मारके पार्सल और लास्ट में एक चटपटी दही पुरी."
.
.
.
.
.
आता एवढ सगळ झाल्यावर
डिनरचा विचार करायचं
.
.
.
..
मग काहितरी लाइट खाऊया
म्हणून सॅण्डविच च सामान घेऊन घरी यायचं
.
.
.
.
.
वसा -बिसा उद्या बघू म्हणूत
डिनरला येथेच्छ सॅण्डविच खायचं
.
.
.
.
.
अन
.
.
.
.
तृप्त मन आणि वाढलेल्या कॅलरिज सोबत .
शांतपणे झोपून जायचं
.
.
.
.
रजनी✍️

चाहू ल ( अति लघुकथा )

 

आजची दुपार तिच्यासाठी नेहमीची नव्हती. ती खूप अस्वस्थ होती आणि याचे नेमके कारण तिलाही कळत नव्हते. त्यामुळे तिची चिडचिड होत होती. थोडा वेळ खिडकीत बसून वेळ काढावा म्हंटली तर बाहेर हा सूर्य तापलेला. त्या रखरखीत उन्हाची काहिली जणू तिच्या विचारांच्या काहिलीत मिसळली होती. पडदे परत सरकावून तिने पंखा वाढवला व तशीच बेडवर बसून राहिली. मनातले उलट सुलट विचार आणि अस्वस्थपणा काही कमी होत नव्हता. काय करावे या विचारातच तिने तिचे आवडते पुस्तक हातात घेऊन वाचायच ठरवल पण
आज तिचा कशातही सुर लागत नव्हता अगदी पाचव्या मिनिटाला ते पुस्तक मिटून ती हॉलमध्ये आली.
            थोडा वेळ टीव्ही लावून मनोरंजन करावं म्हंटल तर त्याच रटाळ मालिका , रिॲलिटी शो च्या नावाखाली अतिरंजित ड्रामा अन प्रत्येक चॅनलवर सारख्या बातम्या. दुसऱ्या क्षणाला तिने टीव्ही बंद केला. ती किचन मध्ये गेली थंड पाण्याची बाटली बाहेर काढून ग्लॉस मध्ये ओतून  तिच्या आवडीच सरबत तयार केल आणि सोफ्यावर विसावली.
             पण काही केल्या तिला स्वस्थ वाटत नव्हते. एक वेगळीच बैचेनी तिला जाणवत होती. आता मात्रा या अस्वस्थ पणामुळे विचारांमुळे ती रडवेली झाली. फोन करून कुणाशीतरी बोलाव असा एक विचार आला पण तिने तो तसाच मागे सारला आणि डोळे मिटून बसून राहिली.
           अचानक जोरजोरात वारे वाहू लागले, खिडकीचे पडदे त्या वाऱ्याबरोबर हेलकावे खाऊ लागले . मृदगंध दरवळू लागला आणि हलकेच चाहू ल देते पाऊस सुरु झाला. ती पुन्हा खिडकीत आली आणि हळुहळु तीची अस्वस्थता त्या पावसाच्या पाण्याबरोबर वाहून जाऊ लागली.

रजनी✍️

हवा विसावा क्षणभर

                        हवा विसावा क्षणभर

हवा विसावा क्षणभर
मोकळा श्वास घेण्यासाठी
धावपळ आहेच नाशिबी
इथे जगण्यासाठी

हवा विसावा क्षणभर
अंतमुख होण्यासाठी
स्वतः ची प्रतिमा स्वतः
अंतरावरुन पहाण्यासाठी

हवा विसावा क्षणभर
मुखवटे उतरवण्यासाठी
त्यांच्याशिवाय मोकळा
श्वास भरभरून घेण्यासाठी

हवा विसावा क्षणभर
निर्सगाकडे बघण्यासाठी
दातृत्व काय असते
ते त्याच्याकडून शिकण्यासाठी

                             मिठी

हवा विसावा क्षणभर
धुंद तुझ्या मिठीत
स्वतःला विसरून
रमण्या तुझ्या आठवणीत

रजनी✍️

चारोळ्या

 

                             किनारा

किनारा दरवेळी देत नाही
फक्त मर्यादांच भान
कुणासाठी तरी असतो तो
हक्काच विसाव्याच स्थान

                             असावी सोबतीला शांतता

असावी सोबतीला शांतता
इथ प्रत्येकाला वाटत
पण तिच्या शोधार्थ जग
एकांतपेक्षा गर्दीतच जास्त  फिरत

                         पूरे तुझे बहाणे

पुरे तुझे बहाणे
ते लटके रागावणे
माझी नजर पडताच
हलकेचं नजर चोरणे

                     जपून ठेव सारे

जपून ठेव सारे म्हणत
तूच उधळून लावलं
तुझ्यावर प्रेम केलं
हेच का माझे चुकलं

                          

रजनी✍️ 

सोबत

मी किनाऱ्यावर रेगांळणारी
अन तुला ओढ सागराची
विश्वासाने झोकुन दे स्वतःला
मला खात्री आहे तुझ्या परतण्याची☺️
सहप्रवासी भेटतील  ही वाटेत
मला ही अन तुला ही
काही काळ सोबत करण्यासाठी
पण शेवटी सोबत असेल फक्त एकमेकांची
मला ही अन तुला ही☺️

रजनी✍️