लिहायच होतं बरंच काही
पण शब्द माझ्यावर रुसले होते
अद्दल घडविण्यासाठी मला जणू
मनाच्या कोपऱ्यात दडले होते
शब्द संपत्ती ही माझी मी
वारेमाप खर्चत होते
कदर नाही अश्यांवरही
शब्दसुमने उधळित होते
जाणून मोल त्या शब्दांचे
त्यांना मी आळवित आहे
लिहायचे आहे बरेच काही
म्हणून छानसे मला सुचु दे काही
रजनी✍️
लिहायच होतं बरंच काही
पण म्हणाव तस सुचलं नाही
पुन्हा एकदा शब्दांना माझ्या
कागदावर उमटणं रुचल नाही
डोळ्यांतुन मनात उतरण्याची
शब्दांना नव्हती खात्री
मग मीही केली नाही
त्यांच्यावर उमटण्याची जबरदस्ती
सहज सुचणार असतील अर्थपूर्ण शब्द
तरच लिहीण्यास काही अर्थ आहे
नाहीतर नुसतं यमक जुळवून केलेली
कविता ही व्यर्थ आहे.
रजनी✍️
तगमग ही जीवघेणी
कातरवेळी जाणवते
दिवसाच्या संध्येला
तुझीच आठवण छळते
संधिप्रकाशात तुझीच
छबी मनी उमटते
अन आठवांनी तुझ्या
पाणी डोळा दाटते
देव्हाऱ्यात मग मी
सांजवात लावते
अन जोडूनि दोन्ही कर
तुझ्यासाठी प्रार्थना करते
रजनी✍️
आता किती वेळा सांगायचं
सांग तुला कधी कळायचं
दरवेळी नको असते सोन्याची माळ
पण कधीतरी हौसेने तिच्या केसांत मोगरा तर माळ
आता किती वेळा सांगायचं
सांग तुला कधी कळायचं
गिफ्ट म्हणून देऊ नको चंद्र आणि तारा
पण कधीतरी आवरशील का घरातला पसारा
आता किती वेळा सांगायचं
सांग तुला कधी कळायचं
तुझ्या रूटीनसाठी तिने घड्याळाअगोदर धावायचं
पण तिच्यासाठी मात्र तू पळभर न थांबायचं
आता किती वेळा सांगायचं
सांग तुला कधी कळायचं
तुझ्या मूडसाठी तीने सतत दक्ष रहायचं
पण तू मात्र तिच्या मूडस्विंग कडे दूर्लक्ष करायचं
आता किती वेळा सांगायचं
सांग तुला कधी कळायचं
बायको म्हणून गृहित न धरणं
हे तुला कधी जमायचं
रजनी✍️
