एका निवांत क्षणी

एका निवांत क्षणी
होते आठवणींची गर्दी
स्वतः विसरून मी मग
लाविते  तिथे वर्णी

एका क्षणात मोहळ उठतो
मनी जपलेल्या आठवांचा
जगलेल्या त्या क्षणांचा
अन सरलेल्या त्या वर्षांचा

अश्याच एका  निवांत क्षणी
मन आईपाशी जाते
सुरकूतलेली काया आठवून
अश्रू नयनी  दाटे

वरून कडक नारळ
आत गोड गोड पाणी
अश्या माझ्या बाबांच्या
स्मृती दा टून येती मनी

अश्याच निवांत क्षणी
मन माहेराशी जाते
छोट्या छोट्या गोष्टी
आठवून मन माझे मोहरते

अश्याच निवांत क्षणी आठवे
अंगणातली भातुकली
मायेची ती भावंडे
अन जमलेले सवंगडी

अश्याच एका निवांत क्षणावर
भूतकाळाच्या त्या उमटे खुणा
क्षणात हासू, क्षणात आसू
मग दा टुनी येती डोळा.

रजनी