चाहू ल ( अति लघुकथा )

 

आजची दुपार तिच्यासाठी नेहमीची नव्हती. ती खूप अस्वस्थ होती आणि याचे नेमके कारण तिलाही कळत नव्हते. त्यामुळे तिची चिडचिड होत होती. थोडा वेळ खिडकीत बसून वेळ काढावा म्हंटली तर बाहेर हा सूर्य तापलेला. त्या रखरखीत उन्हाची काहिली जणू तिच्या विचारांच्या काहिलीत मिसळली होती. पडदे परत सरकावून तिने पंखा वाढवला व तशीच बेडवर बसून राहिली. मनातले उलट सुलट विचार आणि अस्वस्थपणा काही कमी होत नव्हता. काय करावे या विचारातच तिने तिचे आवडते पुस्तक हातात घेऊन वाचायच ठरवल पण
आज तिचा कशातही सुर लागत नव्हता अगदी पाचव्या मिनिटाला ते पुस्तक मिटून ती हॉलमध्ये आली.
            थोडा वेळ टीव्ही लावून मनोरंजन करावं म्हंटल तर त्याच रटाळ मालिका , रिॲलिटी शो च्या नावाखाली अतिरंजित ड्रामा अन प्रत्येक चॅनलवर सारख्या बातम्या. दुसऱ्या क्षणाला तिने टीव्ही बंद केला. ती किचन मध्ये गेली थंड पाण्याची बाटली बाहेर काढून ग्लॉस मध्ये ओतून  तिच्या आवडीच सरबत तयार केल आणि सोफ्यावर विसावली.
             पण काही केल्या तिला स्वस्थ वाटत नव्हते. एक वेगळीच बैचेनी तिला जाणवत होती. आता मात्रा या अस्वस्थ पणामुळे विचारांमुळे ती रडवेली झाली. फोन करून कुणाशीतरी बोलाव असा एक विचार आला पण तिने तो तसाच मागे सारला आणि डोळे मिटून बसून राहिली.
           अचानक जोरजोरात वारे वाहू लागले, खिडकीचे पडदे त्या वाऱ्याबरोबर हेलकावे खाऊ लागले . मृदगंध दरवळू लागला आणि हलकेच चाहू ल देते पाऊस सुरु झाला. ती पुन्हा खिडकीत आली आणि हळुहळु तीची अस्वस्थता त्या पावसाच्या पाण्याबरोबर वाहून जाऊ लागली.

रजनी✍️